Lügat okumayı sevenlerdenim.

Eskiden olsa bu cümleyi "Lügatlerde keşfe çıkmaya bayılırım." şeklinde kurardım,bir tekneye atlayıp bilmediğin bir alemde yolculuk yapmak gibi...Şimdi kabristan ziyareti gibi lügat okuyorum.Kabristanlar gibi lügatler,binlerce kelimenin hazin ölüsü,sessiz ve unutulmuş mezarlarında yatıyor upuzun,sayfalar boyu kelimeler,hiçbir çağrışımı kalmamış,hiçbir yad edeni...Kimi yabancı diye terk edilmiş,kimi zamanla yerini başka kelimelere bırakmış,tedavülden kalkmış tabiri caizse...

İşte burası "Bende"nin mezarı bakın...Bende;kul,köle anlamına geliyor.("En çok bildiğiniz'e bakın" sözü büyük hocalardan tevarüs ettiğimiz bir lügat okuma edebidir bu arada,üşenmedim açıp baktım lügate...) Eskiler,birisiyle tanışırken kendilerini "kulunuz,köleniz" anlamında "bende-niz" diyerek takdim ederlermiş,nezaketen...Şimdi nadiren kullanlar da onur ve şeref anlamını yükleyerek kullanıyorlar.

Ayşenur Vural, Şebnem Dergisi ,sayı:34