Yıllar sonra ilkokul öğretmenim Reinhard Mattler'i aramak üzere bir umutla bilgisayarımın başına oturdum.İlkokul senelerimden aklımda kalan bütün keyword'leri bir bir sıralarken çok sevdiğim öğretmenimin emekli olduğuna dair bir gazete haberine ulaştım.Ne çok emeği geçmişti bize,o küçük sınıfta yaşadığım benzersiz hatıralar sanki dünmüş gibi aklımda.
Sınıfımızla birlikte yaptığımız müze ve orman gezileri,din üzerine yaptığımız sohbetlerimiz,öğretmenlik dışında kilisenin ilahi korosunda görev yapması ve söylediği şarkılardan isteğimiz üzerine bize de dinlettirmesi,kış ayları gelince mendilini elinden düşürmemesi ve hapşırdığında tüm okulu inletmesi :) Dışarıdan sert görünen ama içi hayat ve sevgiyle dolu bir insandı o.Her şey bir yana Almanya yıllarımda hayata tutunmamı sağlayan insan olmuştu.Üzerimde çok büyük hakkı var.
Geçtiğimiz sene Türk ve Alman öğrencilerin düzenlediği bir programla 37 yıllık öğretim hayatına "Aufwiedersehen" ve "Güle güle" yazılı pankartlarla veda etmiş.Bir gün yanına gidip elini öpmek nasip olur inş.
http://www.augsburger-allgemeine.de/Home/Nachrichten/Wirtschaft/Sparkassen-in-Schwaben/Specials/Sparkassen-Baufinanzierung/regid,2_puid,2_pageid,12194.html

Hiç Alman çocuk yok sanki orada. Hepsi göçmen mi?
M.Ö.